سخنی که قلب پیامبر را زنده می کرد

وارث: در ذیل آیه شریفه لا تجعلوا دعاء الرسول بينكم كدعاء بعضكم بعضا يعنى : (پيامبر(ص ) را به آنگونه كه يكديگر را صدا مى زنيد صدا نزنيد) آيه 63 سوره نور وارد است که وقتی آیه نازل شد

مسلمانان به پيروى از اين آيه ، ديگر به پيامبر(ص )، یا محمد نمى گفتند بلكه يا رسول الله و يا ايها النبى مى گفتند.

حضرت فاطمه زهرا(ع) مى فرماید: بعد از نزول اين آيه من ديگر جراءت نكردم ، پدرم را به عنوان يا ابتاه (پدر جان !) صدا كنم ، بلكه وقتى خدمتش مى رسيدم يا رسول الله (اى رسولخدا) مى گفتم .

يكى دوبار اين خطاب را تكرار نمودم ، ديدم پيامبر(ص ) ناراحت شد، و به فرموده : ((ايى فاطمه اين آيه درباره تو نازل نشده و نه درباره خاندان و نسل تو، تو از منى و من از توام .

سپس اين جمله را فرمود:

قولى يا ابه فانها احيا للقلب و ارضى للرب : ((بگو پدر جان ! كه اين سخن قلب (من ) را زنده و خدا را خشنود مى سازد))


مناقب ابن شهر آشوب ج 3 ص 320