‌علی پیری، اظهار کرد: روغن زیتون بکر در مقایسه با دیگر روغن‌ها برای استحصال نیاز به روش‌های شیمیایی نداشته و قابل هضم‌تر است؛ در واقع چهار نوع روغن زیتون داریم که یکی از آنها روغن زیتون «فوق بکر» با عطر و طعم میوه زیتون و جزو ماندگارترین روغن‌هاست، گروه دوم روغن زیتون «بکر خوب» است که همچنان تا حد زیادی خواص و مواد مغذی میوه را حفظ کرده، روغن «بکر معمولی» نیز در ایران به روغن بودار معروف است، اما در مقابل این سه گروه، روغن زیتون تصفیه شده که روغن بی‌بو نام دارد، برخی از ترکیبات موثر زیتون را از دست داده و کیفیت آن تحت تاثیر فرآیندهای شیمیایی به مراتب پایین‌تر از روغن‌های بکر است.

‌وی ادامه داد: متاسفانه برخی از متقلبان روغن زیتون را با روغن‌های نباتی دیگر مثل روغن سویا یا کلزا ترکیب می‌کنند، لذا بیماران و افراد سالمی که به امید بهره‌مندی از ویژگی‌های ممتاز روغن زیتون اقدام به تهیه آن می‌کنند باید هنگام استفاده بوی آن را احساس کنند یا به طور جزیی بوی سبزی یا سیب را استشمام کنند، البته باید در نظر بگیریم که منجمد شدن روغن زیتون در مکان‌های خنک و فصول سرد سال فرآیندی طبیعی است، ولی در دمای معمولی به حالت اولیه خود بر می‌گردد.

‌پیری تصریح کرد: حرارت، اکسیژن و نور ارزش غذایی روغن‌ها را پایین می‌آورد، از این رو بهتر است روغن زیتون در یخچال، دور از حرارت گاز و ظرف دربسته نگهداری شود، در واقع در شرایط مطلوب روغن زیتون حدودا شش ماه تا یک سال ماندگاری دارد، البته بهتر است روغنی بخریم که در قسمت قفسه عقب فروشگاه قرار دارد، چراکه نور شدید باعث فساد آن می‌شود.

روغن زیتون از چربی غیر اشباع یک زنجیره‌ای تشکیل شده و خطر بروز بیماری‌های قلبی- عروقی را از طریق کاهش سطح LDL و افزایش سطح HDL پایین می‌آورد.